ZATEN kocamın işleri kötü gidiyordu bir de benim onu aldattığımı öğrenirse kahrolurdu adam! İş daha fazla büyümeden, konu komşunun dedikoduları başlamadan Mesut ile ilişkimi bitirdim.

Zaten onun için bir maceraydım. Yanardağ gibiydim... Benim “Bir daha görüşmeyelim” şeklindeki teklifimi büyük bir memnuniyetle kabul etti.

Ben Mesut ile görüşmeyi kestikten sonra vicdanımın rahatlayacağını düşünüyordum ama hiçte öyle olmadı. İçimdeki sıkıntı her geçen gün artmaya başladı. Sonunda o kadar büyük bir yara halini almaya başladı ki,’Mehmet’e anlatayım ve bu yükten kurtulayım’ diye düşündüm. Defalarca kez ona anlatmaya karar verdim fakat bir türlü yüzüne bakıp ta “ben seni aldattım” diyemedim... Mehmet’in yara almasından, hayata daha da karamsar gözlerle bakmasından korktum. Fakat anlatmıyor olmam da onu ikinci kez aldatmam anlamına gelecekti... Derdimi yakın arkadaşlarımla paylaştım.

Bana delirmişim gibi bakarak “Sakın anlatma, yaşanmış ve bitmiş bir olay, biryapmazsın olur biter!” dediler. Sanki ağız birliği etmiş gibiydiler. Hepsi aynı şeyi söyleyip duruyordu. Ama benim içimdeki sıkıntı o kadar büyüktü ki, patlamaya hazır bir yanardağ gibiydim...

Yaşayan bir ölü gibiydim Ne yediğim yemekten tad alıyor, ne konuştuğum insanlardan hoşnut oluyordum. En sevdiğim şeyler bile artık bana anlamsız geliyordu, yaşayan bir ölü gibiydim artık... Psikolojimin bozulduğunu farkındaydım, belki de doktora gitmem gerekli diye de düşündüm ama benim tek ilacım üzerimdeki yükten kurtulmaktı. Artık tartışmıyorduk... Bitmek tükenmek bilmeyen, beni yataklara düşüren, arkadaşlarımı benden kaçıran iç hesaplaşmam iki ay kadar sürdü.

Bu süre içinde Mehmet’in işleri eskisine nazaran biraz düzeldi. Artık eve geldiğinde benimle tartışmıyor, bana daha yumuşak davranıyordu. Bir akşam yemekten sonra çaylarımızı içerken “pat” diye konuya giriş yaptım... Her şeyi biliyormuş meğer! “Mehmet sana itiraf etmem gereken bir şey var; başka biriyle...” derken lafımı ağzıma tıkadı... “Sakın devam etme Filiz. Ben uzun zamandır olanların farkındayım. Büyük sıkıntı içindesin, yaptıklarını tahmin edebiliyorum...

Sesimi çıkarmadım, çünkü pişman olduğunu biliyorum. Seni affediyorum ama senden tek ricam bu konu hakkında bana bir tek kelime bile söyleme!” dedi. Hüngür hüngür ağlayarak boynuna sarıldım. “Ama anlatmam lazım çünkü içimi kemiren bir şeyler var. Senin gibi iyi bir koca bunları hak etmiyor. Gerçekten çok pişmanım” dedim.

Fakat beni konuşturmamakta kararlıydı. Mehmet’in bu davranışı aslında benim için çok iyi oldu çünkü yaptığım yanlışı hem anlatmış, hem de anlatmamış oldum... Bir daha da onu ne aldattım, ne de aldatmayı düşündüm..

BU YAZILAR İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR !  Gözlerimiz İle Konuşuyorduk ...  Babasına Yakalandık !